Objezierze

Kolejne przebudowy zepsuty proporcje tego wczesnoklasycystycznego pałacu zbudowanego w końcu XVIII wieku według nowej w Wielkopolsce koncepcji pałacu-willi, którą po raz pierwszy spotykamy w Siernikach. Powstał, podobnie jak Sierniki, na zlecenie kobiety, generałowej Anieli z Kwileckich Węgorzewskiej. Pałac pierwotnie nie miał drugiego piętra dobudowanego w 1840 roku przez francuskiego architekta Aleksandra dAlphonse de Saint Omer, które zepsuło dobre pierwotnie proporcje. Retusz nastąpił w latach 1905-1906, kiedy za sprawą architekta Stanisława Boreckiego dodane zostały skrajne jednoosiowe i jednopiętrowe ryzality. Wewnątrz ładny salon przez dwie kondygnacje i zachowane wzorzyste posadzki w niektórych salach. Jedynie, jak się wydaje, fasada ogrodowa zyskała nieco na późniejszej przebudowie przez urozmaicenie trójbocznego ryzalitu głównego salonu dobudową balkonu wspartego na kolumnach oraz schodów.