Smolice

Efektowny pałac wznoszony w kilku etapach na początku XX wieku - w ostatniej wersji z około 1910 roku - zbudowany dla hrabiego Leopolda von Ziethena i jego bogatej zony Heleny z Wollerów, córki berlińskiego fabrykanta żydowskiego pochodzenia i siostry Marii Otylii księżnej Druckiej-Lubeckiej, właścicielki nieodległej Dłoni. Skomplikowana, acz harmonijna bryła, łamane dachy, wieże, dekoracyjne szczyty, wszystko w ciężkim „niemieckim" stylu. W tym tak zwanym stylu wilhelmińskim posługującym się elementami różnych epok - od romanizmu przez renesans po barok - powstawały zarówno państwowe gmachy reprezentacyjne, jak zamek cesarski w Poznaniu, czy też okazałe rezydencje prywatne, jak pałac w Smolicach. To, co je łączyło, to ociężałość, nowobogacki przepych, mistrzostwo rzemiosła architekta i wykonawcy. Zarówno pałac w Smolicach, jak i pałac w sąsiedniej Dłoni, wybudowane w tym samym czasie, odwoływały się do stylu epok minionych, ale porównując je, trudno oprzeć się wrażeniu, że Dłoń wybudowana w stylu polskim przez Niemkę zamężną z Polakiem jest w dobrym guście, a Smolice, przez jej siostrę zamężną z Niemcem, w stylu wilhelmińskim, w guście raczej złym.